IŁ-14 1:72

[Mikolaj75]

Ernest, klasyka jak zwykle.
Daj od czasu do czasu trochę łopatologicznego objaśnienia prac metalurgicznych, może się przydać potencjalnym naśladowcom.

[Nacktgeboren]

Dzięki za dobre słowo
Jeśli chodzi o technologię to żadne cuda - wytoczone i nawiercane elementy to aluminium. Rurka widoczna na zdjęciach, to sam nie wiem co - prawdopodobnie posrebrzany (?) mosiądz. Część rurki pociąłem na malutkie krążki - wykorzystam je w późniejszym czasie, gdy będę wykonywał mocowanie rur wydechowych.
Imitację płótna azbestowego na rurach wykonałem z taśmy teflonowej. Teraz muszę całe to ustrojstwo pomalować i uzupełnić o mocowania i elementy sterowania ogrzewaniem. Prawdopodobnie najpierw dorobię kolejną porcję blach

[Nacktgeboren]

Iłowy zadek został w całości pokryty blachą. Na zbliżeniach widać, że będę musiał wprowadzić parę poprawek, w szczególności podkleić odwijające się miejscami krawędzie.










Co do blach na powierzchniach nierozwijalnych - na tym etapie mój patent wygląda tak - miękka polerka jako podkładka i patyczek do lodów lub wykałaczka:



Przy odrobinie wprawy tą techniką jestem w stanie dość precyzyjnie dopasowywać blaszki i w miarę nieźle to wychodzi.

[Voltan]

Wszedłem, obejrzałem. Odebrałem comiesięczną dawkę obłędu i wracam do siebie

[Tomasz Dzieciątkowski]

CZAD

[Janbar]

Podziwiam kunszt i cierpliwość. Nie mogę się zdecydować co bardziej

[P11c]

Iłowy zadek został w całości pokryty blachą. Na zbliżeniach widać, że będę musiał wprowadzić parę poprawek, w szczególności podkleić odwijające się miejscami krawędzie.

No niestety jest to największy minus puszek, ale na pewno dojdziesz do perfekcji jak ze wszystkim

[P11c]

Jest naprawdę nieźle, ale niestety widać te łączenia i sam zupełnie nie wiem jak z tego wybrnąć bo nie raz próbowałem.

[Nacktgeboren]

Zgadza się, ale na szczęście model oglądany "gołym okiem" robi dużo lepsze wrażenie - zdjęcia wyolbrzymiają problem. Ostatecznych poprawek mam zamiar dokonać na koniec. Póki co zauważyłem, że w miejscach, za które przytrzymuję model blacha ma tendencję do delikatnego, ale widocznego odwijania się. Wkurza mnie to, bo staram się unikać zbędnych naprężeń poszycia - dotąd je kształtuję i głaszczę, aż leży idealnie samo, bez żadnego dociskania krawędzi. Ostateczny wygląd mam zamiar uzyskać na etapie brudzenia - robiłem próby na boku i generalnie efekt jest zgodny z oczekiwaniami, przede wszystkim zanika różnica między liniami podziału trasowanymi na blachach, a tymi uzyskanymi poprzez łączenie poszczególnych elementów. Na tym etapie właśnie to jest największa wada modelu. Poza tym póki co blachy są bardzo błyszczące, a docelowo mają być niemal całkowicie matowe, przez co same nity powinny stać się zdecydowanie mniej widoczne.

[P11c]

Wiem, znam ten problem z blachami
Ale generalnie o niebo wychodzi ci to lepiej niż mi

[Nacktgeboren]

Statecznik pionowy niemal gotowy - brakujące elementy zostaną uzupełnione później. Mam parę takich części, które są wyjątkowo nierozwijalne i uformowanie ich z aluminium póki co mi nie wychodzi. Jak niczego nie wymyślę zrobię je z miedzi, ale na razie zostawiam sobie czas na dalsze próby.
Wygląda to tak:

[P11c]

A jak wykończysz górę statecznika ?

[Mikolaj75]

Nie zamierzam przejść obojętnie
Robi wrażenie, bardzo podoba mi się czyste i precyzyjne oblachowanie napływu statecznika. Trochę kuchni - nie tylko opisowej ale i zdjęciowj - by nie zaszkodziło.
Nie obawiasz się, że przy matowaniu blachy ulegnie zataciu rysunek nitów?

[P11c]

U mnie nie raz nity ulegały zatraceniu, mało tego jeśli weźmiemy łączenie dwóch blach to na krawędzi każdej blachy jest nitowanie i w efekcie po złączeniu dwóch blach mamy podwójne nitowanie ( nity - łączenie blach - nity ) a w środku blachy masz tylko pojedyncze linie nitów . Czy to ma odzwierciedlenie w realu ?

[Nacktgeboren]

Linie nitów co do zasady brane są ze zdjęć - plany, którymi dysponuję są dość dokładne jeśli chodzi o bryłę samolotu, ale w kwestii szczegółów poszycia i nitów są raczej słabe. Blachy miejscami łączone są na zakładkę stąd pojedyncze linie nitowania przy liniach podziałowych. Regułą to jednak nie jest, więc zdarza się nitowanie po obu stronach linii podziału. Uproszczeń i odstępstw nie udało mi się uniknąć, ale na ile potrafię trzymam się realiów.
Jeśli chodzi o zatarcie nitów to ja wręcz na to liczę - póki co są one zdecydowanie za mocno widoczne. Celowo robię je trochę zbyt duże i toporne, by całkiem nie zanikły pod warstwami lakieru matowego, brudu i zacieków.
Górę statecznika najprawdopodobniej załatwię połączeniem blaszki aluminiowej i szpachli. Krawędzie zrobię z blachy, a przestrzeń wewnątrz zaszpachluję. Raczej nie uda mi się uformować tak precyzyjnej blachy, nawet z wyżarzonej miedzi.