Modelarstwo z pasją

Witam.

Postanowiłem dołączyć do konkursu z cudem techniki modelarskiej jakim jest wyrób Smera.

Skłoniły mnie do tego dwa fakty, po pierwsze już od pół roku nie dotykałem plastiku i po drugie, właśnie przeniosłem warsztat do nowego pomieszczenia i wypadałoby przetestować jego funkcjonalność.
Doszedłem też do wniosku, że mogę wygrać tylko w przypadku gdy jako jedyny skończę model w wyznaczonym terminie, dlatego nie mam zamiaru nikogo dopingować, a nawet postaram się zniechęcać do pracy pozostałych uczestników.

A tak poważnie życzę wszystkim uczestnikom miłej zabawy i świetnych galerii końcowych.

Uwaga! Poniższe zdjęcia powinny oglądać tylko osoby o silnych nerwach lub dużym poczuciu humoru.
To było w pudle.

A to po wstępnej segregacji od lewej elementy, które wykorzystam do budowy, po środku wykorzystam być może, po prawej części które znajdą się w składzie rzeczy zbędnych (czytaj kosz na śmieci).

Jak widać zabawy będzie sporo.

Tak znam ten model i jak go chciałem skleić to mało palpitacji serca nie dostałem
Chyba by było lepiej zrobić go od podstaw ,ewentualnie tylko wykorzystać niektóre elementy.
Nie mniej jest to ciekawy aeroplan będący znakiem swoich czasów.
Czy masz do niego jakąś dokumentację.?

Andrzej Godlewski napisał(a):Chyba by było lepiej zrobić go od podstaw ,ewentualnie tylko wykorzystać niektóre elementy.

Albo poszukać Eduarda-uwaga zniechęcam konkurenta

Generalnie zniechęcić się nie dam i za chwile wystartuje z ,,Łatką" Tańskiego.
Ale rzeczywiście Eduard byłby mniej nerwowy do sklejenia , chociaż w obu przypadkach nie uniknie się tego co najbardziej pracochłonne w tego typu konstrukcjach----- naciągi.

Andrzej Godlewski napisał(a):Czy masz do niego jakąś dokumentację.?

No tak, zapomniałem napisać, że będę (przynajmniej na razie) opierać się na dwóch publikacjach tj.
Windsock Datafile nr 48

Oraz Squadron Signal In action nr 171

Być może nie potrafię szukać, ale w internecine nie udało mi się wiele wyszperać. Jeżeli więc zna ktoś jakieś ciekawe strony byłbym wdzięczny za linki.

Andrzej Godlewski napisał(a): w obu przypadkach nie uniknie się tego co najbardziej pracochłonne w tego typu konstrukcjach----- naciągi.

Naciągi to sól szmatopłatów, więc im więcej tym lepiej.

I to jest to co lubię najbardziej
Widzę że i Windsock jest no to Panie bracie uzbrojonyś w literturę po zęby .

Vintage! Model wyjściowy jest jak każdy widzi poniżej wszelkich standardów, nawet tych sprzed 50 lat. Podziwiam decyzję. Chociaż w tym wypadku, modelu dość skomplikowanego styl Vintage będzie pozbawiony tego co w nim najważniejsze: Bezstresowego sklejactwa.

jambus napisał(a):

Fajnie, że ktoś wziął się za model vacu.
Zawsze jakaś odmiana.

Witam.

Trochę ruszyłem z budową.

Na początek pozbyłem się tych okropnych gór i dolin mających imitować żebra i ugięcia płótna między nimi. Niestety po porównaniu z planami okazało się, że końce płatów mają kształt niezbyt zgodny z oryginałem,

a ponieważ producent zachował prawidłową rozpiętość nie było wyjścia, trzeba było końcówki urżnąć. Ponieważ urżnięcie zawsze przychodziło mi bez trudu, więc i tym razem nie było problemów. Po doklejeniu kawałków plastiku, odpowiednim ich opiłowaniu i wyprofilowaniu skrzydła uzyskały odpowiedni kształt.
Poprawiłem też „wycięcia” w środkowej części płatów, które były zbyt głębokie i miały zły kształt, oraz zeszlifowałem krawędzie spływu które były zdecydowanie za grube.

Po tych zabiegach płaty wyglądały tak.


Pozostało jeszcze zwiększenie wzniosu skrzydeł, co okazało się najłatwiejsze.


Na zdjęciu widać różnicę pomiędzy płatami po i przed zwiększeniem wzniosu.

Następnym etapem będzie odtworzenie faktury płatów.

Witam
Jakiś czas temu naszło mnie na DH-2 i jakoś ten modelik wylądował w mojej szafie i tam sobie spokojnie leży.
Jako fan szmatopłatów będę uważnie przyglądał się twojej walce z tym DH-2.

W czasach gdy byłem "pięknym i młodym ojcem dwóch malutkich synów" popełniłem ten model w wersji "prosto z pudła". W tamtych czasach w Warszawie, jak ktoś wiedział to szedł do ośrodka kultury czechosłowackiej, mijał półki z kryształami Jabloneksu i w kąciku można było dostać takie modele czechosłowackiej produkcji. Do dziś zachowały mi się dwa Albatrosy, bo uwielbiam te samoloty. Oeffaga (moja przeróbka ) pokazałem w moim wątku o samolotach 7 eskadry myśiwskiej. Reszta dostała się w ręce oblatywaczy moich modeli.
Podziwiam zapał w doprowadzeniu czegoś takiego do miana prawdziwego modelu, siadam w kąciku i bacznie się przyglądając, trzymam kciuki

Świetny temat i jak dla mnie, bardzo trudny. Pozwolisz, że pokibicuję troszkę? Zmieniłeś wznios skrzydeł płata górnego, czy miejsce połączeń wzmocniłeś jakimś "zbrojeniem", czy też połączenia są na samym kleju?

Witam.

Przy ustalaniu wzniosu skrzydeł nie stosowałem żadnych wzmocnień, po prostu nie przecinałem płatów do końca. Następnie po śladzie cięcia kilka razy przejechałem igłą dzięki czemu kształt szczeliny uzyskał ostrokątny przekrój, ustaliłem odpowiedni wznios i szczeliny zalałem cyjano akrylem.
Myślę, że takie połączenie wytrzymałoby, dla mnie to już jednak nieistotne, ponieważ zdarzył się mały incydent z udziałem mojego psa. Po którym prawie skończone płaty, a właściwie to co z nich zostało lotem swobodnym oddliły się w kierunku kosza na śmieci.

Zacząłem już co prawda produkcję nowych płaów…

jednak będzie to wymagało trochę czasu i budowa znacznie się opóźni.

Jest też pozytywna strona tego zdarzenia tj. znaczne zmniejszenie procentowej zawartości Smera w Smerze co w końcowym rozrachunku może wyjść modełowi na dobre.

No proszę, geniusz rozwiązania tkwi w prostocie Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło, nowe skrzydło wygląda wedle mnie dużo lepiej.
Pozdrawiam Jarek

Ja też mam dwa pudełka Smera, ale dobrze przeczuwałem, że nadają się tylko do open ;) Chętnie obejrzę zmagania, bo również lubię skreczowanie.
Pozdrawiam