Modelarstwo z pasją

No to czas zacząć kolejny projekt. W założeniu co do zasady budowa prosto z pudła (ale malowanie już raczej w oparciu o AJ-Press) + blaszka Eduarda + owiewka z Rob Taurus i może wnęki uzbrojenia w oparciu o stareńki zestaw Aires. To ostatnie to jeszcze nic pewnego bo po ostatnich przepychankach z klapami Iła mam ochotę na budowę łatwą, miłą i przyjemną. Nie wiadomo jednak czy masochizm nie zwycięży. I jeszcze silnik trzeba trochę wzbogacić. No i nity jak zawsze od dłuższego już czasu.

Ostatni raz jak go budowałem to bazą był taki zestaw i był to wtedy absolutny hit. Oj było to baaardzo dawno temu .

Każda rada mile widziana. Zwłaszcza w zakresie kolorów wnętrza i wnęk podwozia bo jak już zdążyłem się wstępnie zorientować to temat rzeka.

Dokonały wybór tematu. Model jest bardzo przyjemny. Zbudowałem ten zestaw już dwa razy a trzeci mam na magazynie.
Tutaj masz mój warsztat:
viewtopic.php?f=12&t=83485

Co do owiewki Rob Taurusa to zobacz czy warto bo oszklenie Tamki w tym modelu jest naprawdę cienkie. Przy otwartej owiewce z Vacu często widać różnice w grubości tworzywa, na samej górze jest mocno rozciągnięte przez co bardzo cienkie. W szczególności widoczne na wysokich owiewkach jak w F4U.

Warto dodać wychylone klapy od QuickBoosta, model z nimi wygląda bardziej naturalnie i masywniej, widać że to kawał maszyny. Z lukami KMów nie miałem doświadczenia więc nic nie doradzę.

Osobiście uważam, że przy takim modelu chyba lepiej się oprzeć na blaszce niż wywalić dobre detale producenta i w miejsce nich walczyć z dopasowaniem żywicy.

Co do nitowania to pamiętaj że spora część płatowca F4U była zgrzewana a nie nitowana i efekt "nitowania" powinien być mniejszy niż przy klasycznych nitowanych konstrukcjach. Linie zgrzewania jednak zbierały brud, prawdopodobnie w wyniku falowania pokrycia od wzmocnienia do wzmocnienia. Oczywiście onitowany tez może wyjść bardzo ładnie.

Tego Corsaira od Hellera też przerabiałem w dzieciństwie, od niego zaczęła się fascynacja tą maszyną.

Dzięki za odzew.
Za nim przeczytałem to przenitowałem już usterzenie poziome . W związku z tym będę musiał trochę tego jeszcze dodać aby całość się nie gryzła.
Temat klap rozpoznam ale po moich ostatnich doświadczeniach mam do nich lekką awersję. Choć te z Airesa to jak widzę monolity i nie powinno być z nimi takich problemów. Zobaczę czy są w ogóle gdzieś dostępne.
Dzięki za link do warsztatu - siadam i czytam. Bardzo ładny Korsarz - bird cage przede mną i też go mam w swoich planach. Czasem się zastanawiam, który ładniejszy .
Już widzę, że Zinc Chromate do wnętrza kabiny nie bardzo i trzeba będzie mieszać lub inaczej kombinować.

No i zaczynam się wgryzać . Idąc za https://www.ipmsstockholm.org/magazine/ ... _part3.htm wychodzi że dla F4U-1a tylko początkowo w Dark Dull Green/Salomon Primer a potem już Interior Green/Zinc Chromate.

Na początek może zeznaj, co tam planujesz zbudować?

greatgonzo napisał(a):Na początek może zeznaj, co tam planujesz zbudować?

Obawiam się, że będę rozbrajająco szczery - jeszcze nie wiem przez przekleństwo dobrobytu
A na poważnie typy są trzy:
1. Ten bo jest ciekawy i powinienem w miarę podołać malarsko

2. Ten bo większość robi 29 Kepforda a tu jest 7

3. Ten jest najciekawszy z tych, którym się przyglądałem ale mam obawy, czy uda mi się odtworzyć to co jest przed wiatrochronem w taki sposób aby było chociaż podobne

No i w każdym z w/w przypadków do analizy, czy śmigło jakie dała Tamiya pasuje, co może zburzyć całą koncepcję ...

Jak się już zdecydujesz, to powiedz. To znaczy jeśli zakładasz, że nie będzie uwierać Cię moja obecność w wątku. Nie wiem co tam Tamiya dała w zestawie, ale gdybyś szukał informacji o śmigłach to uważaj z nazwami z książki. Symbole śmigieł są tam rozpisane błędnie. Tekst z IPMS-Sztokholm to świetny materiał poglądowy. Ale w tak przekrojowym materiale niemal nie sposób zagłębić się we wszystkie niuanse związane z danym typem samolotu. Plus czas - od jego napisania pojawiło się sporo nowych, materiałów i opracowań. Znaczy się nieco dystansu wskazane.

Na 99% będę budował 1 wariant.
Zapraszam do udziału, każdy głos zwłaszcza pomocny mile widziany. Mnie niczyja obecność nie uwiera . Przecież po to chyba jest to forum. Co prawda widziałem kilka razy jak dyskusja wymknęła się spod kontroli ale mam nadzieję, że nie w tym wypadku. Chodzi o to aby zbudować Corsaira i aby był w miarę możliwości, wiedzy i umiejętności zbliżony do pierwowzoru Stąd też prośba o pomoc i radę.

To zdjęcie przedstawia Deana Harleya z VMF-225. Samolot nosi wszystkie cechy Korsarza z VF-17. Krój i lokalizacja numeru (nic wspólnego z VMF-225), zastępcza antena prętowa, Varga Girl wycięta z kalendarza. Symbole zestrzeleń się zgadzają. Napis pod kabiną jest czytelny inaczej, ale perły przeciw ziemniakom, że nie jest tam napisane Harley i jakoś to podejrzanie wygląda jak Elsworth. Brat III to chyba dodatek Harleya. Oznaczenie nietypowe dla Jolly Rogers i tak samo nazywał się jego kolejny samolot. Ale czy kolejny? To wciąż U-1A Brat III. Niewykluczone, że to dalej ta sama 18 tylko przemalowana do standardu jednostki i czasu. To daleki strzał, ale jeśli prawidłowy, to samolot ma wciąż oryginalne śmigło. Wprawdzie Hellcatowe śmigi były standardem w VF-17 w drugiej turze (a tak datowane jest zdjęcie i sylwetka w AJ Press), ale znana jest też fota innego samolotu datowana na ten okres ze śmigłem fabrycznym. Klasyczna modelarska zagadka .

Dzięki za info. Mam wrażenie, że wiem, że nic nie wiem .
1. Zastępcza antena prętowa - czy to oznacza tylko różnicę w kształcie, czy też w ogóle nie było anteny przewodowej (po prawej stronie kadłuba do statecznika pionowego i prawego poziomego),
2. Nie wiem czy to takie wrażenie, ale grzbiet za osłoną kabiny i za owiewką wydaje się jasny (jaśniejszy niż Sea Blue), czy to tylko takie złudzenie. Jeżeli jasny to byłoby to chyba Intermediate, ale pociągnięte tak wysoko?
3. Niestety Varga Girl w zdecydowanie innym kształcie niż Techmodowa kalka z AJ-Press, a czuję, że jak zacznę ją malować pędzlem to to się może źle skończyć.
4. Zastanawiam się nad kolorem pod cyfrą 1 (to chyba jakaś podmalówka). Za jasny na Sea Blue a raczej ciemniejszy niż Intermediate.
5. Napis Brat III chyba tylko do odtworzenia jasnym cienkim markerem.
A na razie powoli bawię się w nitowanie. Aby te nity były jak najdelikatniejsze i jak najmniej widoczne jedynie te na granicach linii poszycia są mocniej zaznaczone a te na panelach robię bardzo delikatnie, szlifuję, myję i poleruję. Prawie ich wtedy nie widać, a na pewno nie złapię ich moim aparatem - stąd brak zdjęć, choć prace powoli idą do przodu.
Czekam jeszcze na klapy z Airesa i wtedy zobaczę jak ze skrzydłami.

Oczywiście nie mam pewności, ale skłaniam się, że Brat to napis Harleya. Na wszelki wypadek: to zdjęcie z Harleyem, jest z czasu, gdy samolot i pilot służyli w VMF-225. Za czasów Elswortha raczej bez napisu. Korsarze cierpiały na regularne problemy z łamiącymi się masztami. Stąd różne konfiguracje zastępczych masztów i drutów. Tu najprawdopodobniej drut pociągnięto od kadłuba za kabiną do masztu na sterze kierunku i stąd do uchwytu na stateczniku poziomym. Chodzi o przebieg, bo drut był na pewno. Znaczy się w czasach VF-17. Samoloty przechodziły remont między turami. Oprócz tego podmalówki, zmiany numerów. Na tę układankę kolorystyczną nie ma recepty. Ale z takimi ekstrawagancjami jak plama IB na samym grzbiecie bym raczej uważał. Szkoda, że nie ma seriala do tego Korsarza.

Nitowanie zasadniczo zakończone. Wydaje mi się, że efekt powinien być ok tj. zdecydowanie bardziej delikatny niż zazwyczaj. Chwila prawdy będzie nałożeniu wash'a - czyli dowiem się de facto na samym końcu. Żeby w wielu miejscach w ogóle było coś widać musiałem wypolerować powierzchnię.
Zdjęcia poglądowe poniżej



Ponieważ paczka min. z Interior Green nie dotarła przed Świętami i już nie dotrze plan na najbliższe dni to usuwanie śladów po wypychaczach, silnik i jego waloryzacja (to ostatnie w miarę umiejętności )

W oczekiwaniu na kolor do wnętrza, nie tracąc czasu małymi kroczkami do przodu powstał silnik i przy okazji śmigło. Muszę jeszcze nałożyć kalki na łopaty i ze kalkowego złomu dobrać coś na tabliczkę znamionową silnika.

Świetnie ten silnik wygląda - zdradź z czego są te przewody.

Przewody to element blaszki Eduarda. Miałem trochę obaw przed użyciem, bo pierwszy raz robiłem waloryzację silnika w oparciu o takie rozwiązanie. Pasowało jednak bardzo dobrze. Długość przewodów też ok. Miękkie - łatwo się wyginały. Malowane farbą Citadel.