IŁ-14 1:72

[Nacktgeboren]

Mikołaj - podwozie będzie pancerne, całość z igieł i rurek, więc o wytrzymałość się nie obawiam. Martwi mnie trochę kwestia przedniej goleni podwozia, a ściśle biorąc punkt styku amortyzatora z widelcem kółka przedniego. To będzie zdecydowanie najsłabsze miejsce całego podwozia, ale pewnie coś wymyślę. Do oryginalnego samolotu dostawione są masywne, stalowe schodki, więc jeśli wszystko zawiedzie to na nich będzie opierał się model. Póki co jeszcze nie zdecydowałem czy będę je wykonywał, jeśli nie będzie takiej konieczności.
Co do stanu oszklenia muzealnego IŁ-a - wygląda to tak:



Krótko mówiąc brud, zmatowienia i zblaknięcia, od zewnątrz praktycznie nic nie widać. Paprochy oczywiście musiałem pousuwać, bo podświetlane lampą błyskową były perfekcyjnie widoczne na zdjęciach ;)

Agalant - z tym arcydziełem to bym jeszcze poczekał. Cieszę się, że moje zmagania się podobają, to bardzo motywujące, ale wciąż jest duże prawdopodobieństwo, iż cała impreza zakończy się arcyklapą ;) Wybrałem dość ryzykowny sposób rozwiązania kwestii poszycia i jeszcze wszystko mogę spaprać.

[Nacktgeboren]

Zastanawiałem się jak rozgryźć temat wytrzymałości przedniej goleni podwozia i w końcu się udało. Trzeba było trochę kombinacji, by przewiercić otwór w poprzek igły, ale było warto. Teraz model powinien bez trudu stać na własnych kołach bez obawy, że coś się urwie. Widelec zostanie dokończony, gdy wytoczę koło. Póki co całe ustrojstwo przedniego podwozia jest gotowe do malowania.
Poszczególne etapy budowy:













Gotowy element:

[jacek48]

Zawstydzasz innych

[Klugi]

Niesamowita robota, inspirujące

[leonn]

Witam.
Stale podnosisz poprzeczkę, tym samym dostarczasz sporej dawki motywacji...
świetnie to wygląda, mnie niedługo również czeka walka z zawieszeniem i myślę, że również wykorzystam igły...i tu właśnie mam pytanie, do łączenia wykorzystujesz tylko klej, czy również lutujesz kawałki igieł?
pozdrawiam i trzymam kciuki za nadmiar czasu na dłubanie

[Nacktgeboren]

Dzięki

Co do igieł - unikam lutowania, bo klejenie idzie mi zdecydowanie lepiej. Poza tym podwozie Iła pozwala na zbudowanie elementów modelu w taki sposób, by łączenia nie były obciążone. Dlatego w tym przypadku klej w zupełności wystarczy.
Nadmiar czasu bardzo by się przydał, ale póki co nie mogę na to liczyć ;)

[Murek]

Ależ to jest modelarstwo przez wielkie M! Powiedz, jak udało ci się przewiercić igłę?

[Nacktgeboren]

Delikatnie nadpiłowałem ją tarczą do cięcia w mikrofrezarce - wiertło miało punkt zaczepienia i dało radę, a ślad cięcia był na tyle mały, że przestał być widoczny po wywierceniu otworu. Drugi otwór to już prosta sprawa - wiertło miało prowadzenie i nie było problemu.

[Adam]

Delikatnie nadpiłowałem ją tarczą do cięcia w mikrofrezarce - wiertło miało punkt zaczepienia i dało radę, a ślad cięcia był na tyle mały, że przestał być widoczny po wywierceniu otworu. Drugi otwór to już prosta sprawa - wiertło miało prowadzenie i nie było problemu.

Ale to proste , ale tylko jak się czyta.

Adam.

[Marcin Witkowski]

Też to - wiercenie w igle - kiedyś przerobiłem dokładnie w taki sam sposób. Dodałbym dla próbujących, by bardzo dobrze osadzić w czymś igłę, bo łatwo o złamanie wiertła na początku wiercenia.

Ernest, powtórzę się - świetna robota

PS
A jak już znajdziesz troszkę więcej czasu, to podziel się z potrzebującymi. Pierwszy w kolejce się ustawiam

[agalant]

Ale to proste , ale tylko jak się czyta.

Adam.

Poprawiłbym: proste, kiedy już się wie Einstein często mawiał, że jeśli coś jest zbyt skomplikowane, nie może być prawdziwe; prawdziwą naturą świata jest prostota. Rzeczywiście, wszystko, co dotyczy nawet najbardziej złożonych mechanizmów, daje się rozłożyć do układu często wielu, ale bardzo prostych składników. Sęk w tym, że wcale nie jest łatwo rozłożyć problem tak, by wszystkie jego składowe były już proste i rozwiązywalne.

Przecież u tych, których tak podziwiamy na tym forum, wszystko wygląda tak prosto. Kłopot zaczyna się, gdy sami próbujemy problem rozwiązać lub choćby powtórzyć efekt osiągnięty przez kolegów. Gdy już się uda, okazuje się to takie proste!

[Nacktgeboren]

Jak się nad tym dobrze zastanowić to dłubanie w modelach jest proste, trudne bywa tylko utrzymanie nerwów na wodzy
Nawet najbardziej skomplikowany podzespół modelu da się rozłożyć na podstawowe figury przestrzenne - sześciany, prostopadłościany, walce, stożki, itd. Dla mnie to najtrudniejszy etap projektowania części, reszta jest już względnie łatwa - zwymiarowanie z zachowaniem proporcji, potem wystruganie poszczególnych kawałków i sklecenie ich w całość. Byle tylko po drodze nie oszaleć.

Oklejam drania blachami.

[Adamerio]

Meega

[jacek48]

Jakiego kleju używasz aby się to trzymało.

[Nacktgeboren]

Używam cyjanoakrylu UHU, pomocniczo żelu CA od Technicolla. Co do zasady wszystko się trzyma, ale przy "umiejętnym" szarpnięciu czy zawadzeniu blachy pięknie odpadają. Przy delikatnym obchodzeniu się z modelem wszystko jest w porządku.